Waarom Je Niet Bent Wie Je Denkt Dat Je Bent

 
 

“Hij die onwetendheid aanbidt gaat verblindende duisternis binnen,
Hij die kennis aanbidt gaat zelfs een grotere duisternis binnen,
De werkelijke vorm van het Zelf staat buiten onwetendheid.
Het staat buiten kennis”

Isha Upanishad

In de hele geschiedenis, in alle tradities en culturen, is er veel geschreven over de ware natuur van ons Zijn.

Het feit dat de grootste menselijke zoektocht het antwoord is op de eeuwige vraag “Wie ben ik?” getuigt hiervan. De meest oude en diepgaande teksten hierover vinden hun oorsprong in India; de Upanishads, Yoga Sutras en de Vedas. Veel van deze teksten zijn uiteengezet door filosofen en studenten, velen van hen waren zelf zeer goed op de hoogte van deze teksten, maar hadden weinig persoonlijke ervaring met de inhoud ervan. Dit is een van de redenen waarom het verwezenlijken van het  Ware Zelf vaak gezien wordt als iets moeilijks. Integendeel, het realiseren van het Ware Zelf is een van de makkelijkste dingen in de wereld, het is eenvoudiger dan je volgende ademstoot. Het is je natuurlijke staat van Zijn, je meest authentieke Zijn. Hoe kan het moeilijk zijn om te zijn wie je al bent? Het is beslist lastiger om te zijn wat je niet bent. Als het zo eenvoudig is, waarom ervaart niet iedereen permanent deze staat?

Als je iemand vraagt “Wie ben je”, is het antwoord altijd ongeveer als volgt. Dit is mijn naam, ik ben man (of vrouw), ik ben zoveel jaar oud, dit  werk doe ik, ik heb zoveel kinderen, ik woon in deze plaats etc. Al deze dingen zijn gegevens van een individueel leven, maar de vraag
“Wie is de Ik” ? blijft onbeantwoord.

 


Wanneer je naar buiten kijkt en de wereld ervaart, wie is degene die dat ervaart?

Zijn het de ogen die zien? Zijn het de zenuwuiteinden in de huid, de vingers en voeten die de realiteit ervaren? Of is het de klomp zachte, roze huid in het centrum van de schedel waar de “ik” leeft? Misschien ben “ik” simpelweg de som van het totaal van deze dingen, een toevallig referentiepunt  in de overvloed van gegevens.

Het idee dat bewustzijn het artefact is van elektrische en chemische impulsen, dat op wonderlijke wijze wordt gecoördineerd door het gehele zenuwstelsel, is op snelle wijze aan het verdwijnen bij de top van de wetenschappelijke gemeenschap. Het menselijk zenuwstelsel wordt ontdekt voor wat het werkelijk is, een vervoersmiddel voor het Zelf om de magische multipliciteit te ervaren van wat we leven noemen. De grond oorzaak van alle menselijk pijn en lijden is dat we ons identificeren met alle kwaliteiten van ons bestaan. We geloven eerder dat de “ik” de inhoud van ons leven is dan de context. We leven in een wereld die eist dat we een identiteit voor onszelf nabootsen. Ernaar streven een betere omgeving te creëren, voor onszelf en de wereld, om “voorruit te gaan” in het leven is goed. Helaas leidt dit gewoonlijk  tot het vergeten van onze ware natuur.

 


Wat ons afscheidt van de Bron is simpelweg een zaak van het door elkaar halen van identiteit.

We zijn gaan geloven dat wij het product zijn van onze gedachten, gevoelens en onze omgeving, terwijl juist het tegenovergestelde waar is.

Om te ervaren wat je bent, is het alleen vereist te zijn wat je niet bent. Wat is vereist om het Zelf te kennen? Slechts een ding; overgave. Alles wat nodig is is continue overgave van elke gedachte, gevoel en actie, terug naar de Bron. Dit is het simpelste ding in de wereld om te doen. Het kost eigenlijk veel meer energie om de afscheiding van onze ware natuur in stand te houden dan erin op te lossen. Echter, voor veel mensen is de levenslange gewoonte om te kiezen onszelf te definiëren met wat verandert, zo sterk dat het meer als onze natuurlijke staat voelt. Hoe dan ook, het is nog steeds een gewoonte....en elke gewoonte kan doorbroken worden. Dit hoeft niet moeilijk te zijn, noch lang te duren. Voor de meesten van ons, is alles wat we nodig hebben; efficiënt gereedschap, goede begeleiding en de bereidheid om deze ontwikkeling een kans te geven.
 
Het is niet ter zake hoeveel kennis je vergaard hebt over wat je denkt dat waar is. Het is irrelevant of je wel of geen “goed” leven geleefd hebt. Leeftijd, geslacht en cultuur is ook niet van belang. Wanneer alle gedachten, overtuigingen en veroordelingen worden los gelaten, zal de ware zelf zich onthullen. Het is vanzelfsprekend en komt vanzelf aan het licht. Het is absolute onbewogenheid, het is Stilte bewustzijn, intense aanwezigheid. Het gaat voorbij elke gedachte en het is toch alwetend. Het gaat voorbij elke emotie en gevoel, en toch is het ultiem gelukzalig. Het is een staat van absolute heelheid, vol en compleet. In een wereld die constant veranderd is het; het enige onveranderlijke, het is standvastige, oneindige vrede.

TAT TVAM ASI

Dat is uw kunst

 

 
 

Voeg nieuwe opmerking toe

Image CAPTCHA
 
 
Narain
Narain

Narain onderwijst sinds 1998. Hij is momenteel leraar in de Mastery of Self retraite en woont samen met zijn vrouw, dochter en hun zeer bewuste hond in de bergen in Spanje.